En zo ging ons mannetje vandaag voor ‘t eerst naar de basisschool. Met z’n rugzakje met daarin gymschoenen, sportkleren, een drinkpakje chocomel en een Yo-fruit reep. En natuurlijk, niet te vergeten, z’n Scoop. Je weet wel, de gele graafmachine van Bob de Bouwer. Dus vanochtend, in het kringgesprek, vroeg juf Angela naar zijn verjaardag en of hij dan Scoop had gekregen. Hij knikte alleen maar en zat er wat verlegen bij. Toen Marco en ik weggestuurd werden, was hij natuurlijk niet echt blij, maar het was ook geen drama. Toen ik hem om 11.45u ophaalde, was hij alweer een stuk vrolijker en ging hij lekker buiten spelen met z’n vriendje Milan, die in het lokaal precies tegenover hem zit, dus ze kunnen mooi naar elkaar zwaaien door de glazen deuren. Overigens had Bruno wel mooi zichzelf aan en uit gekleed met gym, maar zijn schoenen had hij toch aan de verkeerde voet. Ook zat hij in de klas te wachten op mij met de verkeerde jas in zijn handen. Tja, de jas leek nogal op die van een meisje uit z’n klas, aldus de juf.’

De middag stond in het teken van wennen op de BSO. Hij ging er rennend heen, zo’n zin had ie kennelijk. Wel werd hij weer even verlegen toen hij daadwerkelijk Anita en Esperanza, zijn vaste bso-leidsters, zag en zij wat aan hem vroegen. Maar toen we hem ophaalden, was het een heel ander verhaal! Jee, wat was hij enthousiast. Hij liet ons alles zien, bijvoorbeeld waar ze gehonkbald hadden (in een squashzaal in het sportcentrum waar de bso bij in zit).

Vanavond viel hij als een blok in slaap. Vol verwachting over wat de volgende dag brengt…..En zo viel het voor Bruno reuze mee de eerste dag, terwijl zijn mama toch wel even moest slikken.

De afgelopen periode had ik 2 sportieve uitjes met m’n werk die toch wel in het teken stonden van de wind. Op 28 aug namelijk wezen vliegeren op het strand en op 3 sept sportdag gedaan waarvan een onderdeel bestond uit ‘Ultimate frisbee’. Voordat we, net zoals de ‘kiterunner’, elkaars vliegers konden gaan neerhalen, moesten we natuurlijk eerst zelf de vliegers maken in het kader van teambuilding en integratie van twee directies van de NMa (nl de samenvoeging van de Vervoerkamer en de Energiekamer tot Directie regulering energie en vervoer = Drev).

De kunst was om de vlieger zo te spannen dat je goed kon aanvallen maar ook goed kon verdedigen. Maar met die harde wind sloegen de vliegers zo ook wel tegen de grond….

Bij de sportdag deed ik mee aan ‘in the mix’: stormbaan, kotshockey, tafelvoetbal en frisbee. Hoewel we hier thuis vaak frisbee-en met Bruno en sinds kort ook Rosie (en vaak ook ongewild de buren…), was dit wel even andere koek. Vooral als iemand de frisbee keihard werpt en denkt dat ie heel ver weg gaat, maar ‘m dan vervolgens als een boemerang keihard op zijn voortand terugkrijgt. De rest van de wedstrijd bestond uit het zoeken naar de stukken tand.  De middag werd afgesloten met een fanatieke strijd tussen de directies met een potje trefbal en vervolgens een barbecue.

Vandaag was voor mij een normale werkdag en voor M een normale zorgdag met R en B. Maar deze hele normale dag eindigde in 1 groot waterballet. Omdat het deze week zo mooi weer is/was, hadden we het badje opgezet zodat de kindjes konden afkoelen. Maar vandaag bereikte de temperatuur zo’n grote hoogte dat zelfs M en ik het hoofd niet meer koel konden houden; algauw was er meer water buiten dan in het badje. B rende rond met een waterpistool, ik met een emmertje en M met een gieter. Wat hebben we genoten. Alleen Rosie vond het een beetje eng, zo’n watergevecht.

Vandaag wederom een dagje Nijmegen, maar nu in m’m eentje. Ik moest namelijk naar de tandarts, nu echt voor het laatst. Ik kreeg m’n foto’s en gegevens mee zodat ik die weer aan m’n nieuwe tandarts in DH kan geven. Blijkbaar zat ik al sinds 1991 bij Van Vlijmen, een begrip in mijn familie. Nu maar afwachten hoe het moderne tandartscentrum hier om de hoek mij, R en B gaat bevallen….

Aangezien ik binnen vijf minuten weer buiten stond, was het maar goed dat ik had afgesproken bij oma K een kopje koffie te komen drinken. Ook stelde ze voor om samen te gaan lunchen. Hoewel ze nog last had van haar longontsteking wilde ze toch echt weer es de deur uit en samen een broodje eten bij Valdin aan de St Annastraat. Zogezegd zogedaan. Wat hebben we veel gekletst en herinneringen aan mama opgehaald. Aan het eind van de middag reed ik naar huis, vol met indrukken en mijmeringen.

Thank wie dan ook it’s friday. Vandaag weer de intocht van de Vierdaagse-feesten. Vroeger garant voor 7 dagen feest, nu we aan de andere kant van het land wonen wordt het helaas beperkt. Dit jaar tot de zaterdag, met een BBQ bij SebAstrid en concerto’s van The Kevin Costners en Roosbeef, en tot vrijdag. Gisteravond al aangekomen in het mooie Nimwegen, en na wat gekeuvel bleek het alweer vrijdag te zijn. Dag der Gladiolen. Na een kort bezoek aan de lopers (je zou er maar moe van worden) ondergedompeld in het feestgewoel. Allereerst opweg, inclusief 4 kids, naar de Valkhof, centrum van Nijmegen. Een kruising tussen Parade en Lowlands. Lowade, zeg maar. De kids vonden de start van Ell’s Shine wel leuk, getuige hun voorzichtige danspasjes.  Daarmee waren ze de enige, want de bebaarde zanger/gitarist trok niet veel mensen. Johan vond B veel te luid; daarom maar naar Habana aan de (overkant van de) Waal. En daar brak de hemel in tranen uit, wat zeg ik, een complete jankbui werd over ons heengestort. Desondanks was het een nieuw pareltje aan de Nimweegse boom, dat kan alleen maar mooier worden. Na een heerlijk frietje nog even het Valkhof op, waar Cold War Kids hun best wel fijne Indie over ons heenstortte. Na een korte wandeling eindigde de dag weer bij Huize A. Tot volgend jaar, weer vierdagenvrijdag!

Je hebt mensen die uren in de rij liggen, soms dagen, om een kaartje te bemachtigen voor hun favo artiest. Je hebt ook mensen die de kaartjes zomaar in hun schoot krijgen geworpen. Van die laatste groep was ik er een vandaag. Een collega vraagt halverwege de ochtend tussen koffie en typen door: "Heb een kaartje voor U2 over, wil je mee?" Mijn antwoord is natuurlijk "Uiteraard, wanneer?" Antwoord terug:  "Vanavond." Na een korte check op de agenda (S weet altijd alles) snel agenda omgegooid en gegaan. Was spectaculair, zo kon je  lezen in de Volkskrant of op nu.nl. Ook de foto’s zijn mooi, showtje van die ouwe rockers om U2 tegen te zeggen. Mooi decor, strakke muziek/stem (meestal)/geluid, wat wil je nog meer? Inderdaad, Lowlands begint over een maandje alweer…;-) Maar aux serieux: ik begrijp nu al die oohaah en oohlalala’s van de CD wel; die zingen lekker mee in een stadion. En ik moet zeggen: live klinken ze beter dan op plaat.

(PS: voor onderstaand Youtube-filmpje: skip naar 2.00 min; dan start mooie meezing-klassieker)

Op deze laatste dag voor het werk- en crèchteleven weer begint, nog even een bezoekje aan het Gooise Meer. Natas, vriendin van S, heeft namelijk een mooie boot en daar moet natuurlijk op gevaren worden. Leuk plan. Totdat de weergoden ons weer eens niet gunstig gezind bleken. Wat een takkeweer. Als dat meer niet had bestaan, dan na vandaag wel. Uiteindelijk werd het toch nog even droog (nou ja, je past je wel aan.. miezerweer!) dus hup naar de boot. Maar ja, toen had B geen zin meer. Natuurlijk pas nádat het kroost in de fluoriserende drijfspul werd gehesen. Ach ja, gelukkig hebben we de foto’s nog…

Vandaag bezoek van kraambezoekers van de Leidse nieuwe Artz. B en R liepen de hele dag al in extase rond, want grandpère zou weer komen. Daarom de hele dag maar vast leuke dingen gedaan, want je moet toch de tijd doorkomen? Toen Grand-poeba er was, konden de kunsten vertoond worden. Zie bijgevoegd een mooie collage(tje). Afgesproken om in oktober weer naar La Douce France te gaan, door die La Grand Boucle krijg ik er zowaar zin an!

Hij is er! Zo opende de website www.mijnadres.com vandaag. Wie? Nou, het zesde neefje van de Artzen. Na T, B, J, R en P is er nu dus ook K. Geboren op 7 juli 2009, iets voor 7. Voor een foto moet je toch echt op deze site zijn. Woensdag op kraamschudden geweest, prachtig kereltje! Dat wordt vast een voetballer.. Maar liever dat nog, dan een bord voor zijn kop van een zakenman. Want daar wordt hij alleen maar slechter van.. Kalle, welkom op deze wereld en geniet van jezelf en van je familie!

Deel II van de vakantie: Deutschland. Een beetje stroef begin, want die shit-spiralen hebben de rug van M geknakt. Een ritje van 4 uur heeft ook niet geholpen. Na een kleine actie schoot het erin: spit. Ofzoiets, want hij kan geen kant op. Nog wel een dagje rondgehobbeld, en nog een, maar toch besloten om eerder terug te gaan van vakantie. Tsja. Nog wel heerlijk gezwommen in de Elbe, gedobberd in een bootje, rivierkreeft besteld, en toen was het toch over. De vakantie, dan. En: we hebben genoten! We can’t wait till the next vacation. Most likely location: France. En mijn rug? Om S niet alleen te laten rijden (M was blij dat hij uberhaupt kon zitten) hadden we wat back up ingvelogen, een professionele coureur met F1 ervaring.